IX: 19.8.2026, Seebergspitze 2.085

Ostatni tydzień urlopu, środa jedyny dzień z pewną pogodą czyli: trzeba iść w góry! Akurat Marysia też miała wolne – a że marzyło nam się wskoczyć po górach do jeziora, to padło na Achensee. Nie byłam jeszcze na Seeberg – tylko na Seekar i nie robiłam grani, bo wiało tak bardzo, że bałam się zdmuchnięcia 😉

Zatem, 6:45 start z Monachium i 8:45 ruszamy z Pertisau! Trasa przez las, dość mocno pod górę i idziemy przez las deszczowy – wilgotność 100%, bo lało – Marysi opowieść o dżungli w Peru idealnie współgra z klimatem. Po jakiś 30min wychodzi lny ponad chmury: najpierw jedna ławeczka (fotki), potem druga (fotki i ciasto) i jakoś to idzie: spokojnym tempem – zdecydowanie moim, nie Marysi. Poza tym: jak zawsze jest o czym gadać, więc nie ma co dyszeć 🙂 Docieramy na szczyt po 3.5h, długie posiedzenie u góry: obłędny widok na Karwendel i Achensee! Plus rozmowy o życiu, bo klimat nastraja. Potem ta sama droga w dół, szatnia w aucie i hop do jeziora! Woda rześka, ale absolutnie cudowna 🤩